Μετά τη συνάντηση, οι κυνηγοί περιμένουν ακόμη απαντήσεις
Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε συνάντηση της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Κ.Σ.Ε., επρόκειτο για μια σημαντική επαφή, κατά την οποία συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν το κυνήγι και κατατέθηκαν οι θέσεις της Συνομοσπονδίας.
Η Κ.Σ.Ε ΑΝΑΦΕΡΕΙ:
Ιδιαίτερα σημαντική συνάντηση με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη πραγματοποίησαν ο Πρόεδρος της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, Γιώργος Αραμπατζής, και ο Πρόεδρος της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος, Νίκος Σταθόπουλος, με επίκεντρο τον θεσμικό ρόλο των κυνηγετικών οργανώσεων και τη συμμετοχή τους στον διάλογο για την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση.
Οι κυνηγοί, όμως, δεν κρίνουν τις συναντήσεις από τις φωτογραφίες ή τις ανακοινώσεις. Τις κρίνουν από το αποτέλεσμα.
Και το αποτέλεσμα που είδαμε αμέσως μετά τη συνάντηση ήταν ότι η μείωση της κρατικής εισφοράς κατά 9 ευρώ δεν μεταφράστηκε σε χαμηλότερο κόστος για την άδεια θήρας. Αντίθετα, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το ποσό αυτό κατευθύνθηκε προς την Κ.Σ.Ε., χωρίς να υπάρξει αντίστοιχο όφελος ούτε για τους κυνηγούς ούτε για τους Κυνηγετικούς Συλλόγους.
Είναι εύλογο, λοιπόν, να αναρωτιούνται πολλοί κυνηγοί: ποιο ήταν το απτό κέρδος για αυτούς και τι τα χρειάζεται όλα αυτά τα χρήματα η Κ.Σ.Ε.;
Οι τοπικοί Κυνηγετικοί Σύλλογοι αποτελούν τη βάση του οργανωμένου κυνηγίου. Είναι αυτοί που πραγματοποιούν τις περισσότερες φιλοθηραματικές δράσεις, βρίσκονται καθημερινά δίπλα στους κυνηγούς και καλούνται να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της κάθε περιοχής. Αν οι οικονομικοί τους πόροι δεν ενισχύονται, τότε αναπόφευκτα δυσκολεύεται και το έργο τους.
Οι κυνηγοί είχαν κάθε λόγο να περιμένουν ότι μια συνάντηση σε τόσο υψηλό επίπεδο θα οδηγήσει σε ουσιαστικές πρωτοβουλίες υπέρ του κυνηγίου, των Συλλόγων και των ανθρώπων που πληρώνουν κάθε χρόνο την άδεια θήρας.
Αντί γι' αυτό, το μόνο απτό αποτέλεσμα που έγινε αντιληπτό ήταν η ανακατανομή των χρημάτων που καταβάλλουν οι κυνηγοί.
Και όταν το μοναδικό απτό αποτέλεσμα αφορά τα οικονομικά της Συνομοσπονδίας και όχι τα προβλήματα των κυνηγών, οι προβληματισμοί είναι αναπόφευκτοι.
Οι κυνηγοί δεν ζητούν ανακοινώσεις ούτε δημόσιες σχέσεις. Ζητούν διαφάνεια, στήριξη των τοπικών Συλλόγων και αποφάσεις που να έχουν πραγματικό αντίκρισμα στην καθημερινότητά τους.
Το οργανωμένο κυνήγι είναι τόσο ισχυρό όσο ισχυροί είναι οι Κυνηγετικοί Σύλλογοι. Αν οι Σύλλογοι αποδυναμώνονται οικονομικά, τότε αποδυναμώνεται συνολικά ο θεσμός. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που αξίζει σαφείς απαντήσεις.
Ποιος θα ασχοληθεί επιτέλους με τα πραγματικά προβλήματα του κυνηγίου;
Οι κυνηγοί περιμένουν απαντήσεις στα μεγάλα ζητήματα που τους απασχολούν καθημερινά και όχι γενικόλογες διαβεβαιώσεις
Θα ζητήσει επιτέλους η Κ.Σ.Ε. με ουσιαστικό τρόπο, την αναθεώρηση του νόμου "Άργος", ο οποίος εξακολουθεί να προκαλεί έντονες αντιδράσεις τόσο στην κυνηγετική κοινότητα όσο και σε σημαντικό μέρος της κτηνιατρικής κοινότητας;
Θα ειπωθεί δημόσια ότι ο συγκεκριμένος νόμος έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις όχι μόνο από τους κυνηγούς, αλλά και από μεγάλο μέρος της κτηνιατρικής κοινότητας, η οποία έχει εκφράσει σοβαρές επιστημονικές επιφυλάξεις για διατάξεις όπως η υποχρεωτική στείρωση ή, εναλλακτικά, η αποστολή γενετικού υλικού (DNA);
Θα αναδειχθεί ότι, παρά τον διακηρυγμένο στόχο της ευζωίας και της αντιμετώπισης του προβλήματος των αδέσποτων, πολλοί κυνηγοί και κτηνίατροι υποστηρίζουν πως οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αλλά επιβάλλουν δυσανάλογες υποχρεώσεις στους νόμιμους και υπεύθυνους ιδιοκτήτες κυνηγετικών σκύλων;
Είναι εύλογο να αναρωτιέται κανείς: είναι πράγματι αναγκαίο ένας υπεύθυνος κυνηγός να βρίσκεται αντιμέτωπος με υποχρεώσεις όπως η στείρωση ή η αποστολή DNA, όταν οι ίδιες οι σχετικές διατάξεις έχουν οδηγήσει σε πολυετή αντιπαράθεση με τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο και έχουν χαρακτηριστεί από πολλούς ως ανεφάρμοστες στην πράξη;
Το ίδιο ισχύει και για μια σειρά από απαιτήσεις και τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν τους κυνηγετικούς σκύλους, τις προκλητικά αντικυνηγετικές προδιαγραφές μεταφοράς σκύλων και τον εξοπλισμό τους, τις οποίες αρκετοί κυνηγοί θεωρούν υπερβολικές και αποκομμένες από την πραγματικότητα της κυνηγετικής δραστηριότητας.
Τέλος, η Κυνηγετική Συνομοσπονδία οφείλει να ανοίξει δημόσια τη συζήτηση για την ολοένα και μεγαλύτερη ταύτιση της φιλοζωίας με ακραίες αντιλήψεις ζωολατρίας.
Η προστασία των ζώων είναι αυτονόητη υποχρέωση κάθε πολιτισμένης κοινωνίας.
Όμως άλλο η φιλοζωία και άλλο η ιδεολογική δαιμονοποίηση κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας που σχετίζεται με τα ζώα. Η συστηματική στοχοποίηση των κυνηγών όχι μόνο δεν λύνει κανένα πρόβλημα, αλλά καλλιεργεί κοινωνικό διχασμό και απομακρύνει τη συζήτηση από τα πραγματικά ζητήματα της διαχείρισης της άγριας πανίδας. (Σχετικό άρθρο)





0 Σχόλια